Vilijam Šekspir - SAN LJETNJE NOĆI
Neosporno svatko sanja svakog i neosporno je da svatko u snu živi bolje nego na javi.
- Režija: Paolo Mađeli
- Dramaturg: Željka Udovičić
- Scenograf: Lorenzo Banci
- Kostimograf: Leo Kulaš
- Kompozitor: Ljupče Konstantinov
- Saradnik reditelja: Ana Vukotić
Premijera
25.maj 2008.
Uloge
- Tezej, vojvoda atinski; Oberon, kralj vila - Simo Trebješanin
- Titanija, kraljica vila; Hipolita, kraljica Amazonki, Tezejeva vjerenica - Ana Vujošević
- Lisandar - Milivoje Obradović
- Demetar - Zoran Vujović
- Hermija, Egejeva kći, zaljubljena u Lisandra - Jelena Nenezić
- Helena, zaljubljena u Demetra - Sanja Vujović
- Egej, Hermijin otac - Slobodan Marunović
- Dunja, tesar - Momo Pićurić
- Dušica, stolar - Stevan Radusinović
- Vratilo, tkač - Srđan Grahovac
- Frula, krpač mjehova - Dejan Ivanić
- Njuška, krpač kotlova - Petar Burić
- Gladnica, krojač - Slavko Kalezić
- Filostrat, organizator igara i zabava za Tezeja; PUK - Marina Vujović
- Vile: Nada Vukčević, Žaklina Oštir, Tanja Torbica, Ivana Drakić
- Muzičar: Miodrag – Šule Jovović, solo gitara
Riječ kritike
San ljetnje noći prvi je put objavljen u quarto izdanju 1600.godine. Iako nije poznat tačan datum, svakako je nastao prije 1598, kada se prvi put spominje, a vjerovatno oko 1593-94, neposredno prije ili poslije Romeo i Julje, komada s kojim ima dosta zajedničkih elemenata, premda upotrijebljenih u drugačijem ključu. Po svemu sudeći, quarto izdanje bilo je rađeno prema Šekspirovom rukopisu i štampano s odobrenjem njegove družine.
Iako je riječ o jednoj od rijetkih Šekspirovih drama koja nema primarnog izvora, većina elemenata preuzeta je iz dijela dobro poznatih u elizabetanskom razdoblju. Uz sveprisutan uticaj Ovidija, iz njegovih je Metarmofoza preuzeta priča o Piramu i Tizbi ; Vratilova preobrazba i veza s božicom potiču iz Apulejevog Zlatnog magarca, koji je na engleski 1566. preveo Vilijam Adlington; iz Čoserovih Kenterberijskih priča uzet je okvirni ljubavnički zaplet i nezaobilazno Tezejevo posredovanje u njemu, Tezejev lik dopunjen je podacima iz Plutarhovih Uporednih životopisa. Puk vuče korijene od demona iz narodne predaje...